Na de Vijftiende dag

Het hotel is groot, schoon overvol met Amerikanen, Canadezen, Mexicanen en Engelsen. Wat ons in de eerste twee weken wel eens opviel, was het niet hebben van kennis van enige buitenlandse taal en het toch wel lage services peil. Al kan dit laatste gelegen hebben aan de weersomstandigheden, heet en vochtig. Hier in dit hotel draait alles om de gasten, als je ook maar 1 zoekende blijk werpt staat er een engels sprekende gastheer of gastvrouw naast je. Met de vraag kunnen wij u ergens mee helpen en het is hier toch ook heet. Lig je bij het zwembad komen zij geregeld informeren of je soms iets wilt drinken. En glimlachen, heerlijk, een beetje terug glimlachen, hier en daar een fooitje geven en je voelt je god in Frankrijk. Of misschien nog beter vakantieganger in Mexico. Wat ook opvalt is dat zij niet lopen te drammen. Voorbeeld: Wij in de middag een blokje om lopen, leek ons een goed idee, komen langs een soort van binnenlandse touroperator, komen naar buiten om iets te slijten, raken even aan de praat, vertel dat wij net 15 dagen hebben rondgetrokken. Vroegen zij of wij hadden genoten en lieten ons met rust. Twee dagen later liepen wij er weer langs steken zij alleen hun hand op. Heerlijk.
Jullie begrijpen wel het is hier zalig, zeker om uit te rusten en bruin te worden, tenminste Loes bruin en ik rood, maar dat is gewoon. Het is nu dinsdag even na 12 uur, ik ben de zon even ontvlucht. Mochten er geen bijzondere dingen meer gebeuren dan zal ik deze week niets meer plaatsen op deze side. Na mijn terugkomst zal ik hem verder completeren en voorzien van foto`s.

De Vijftiende dag

De laatste dag van het reisgezelschap in deze samenstelling. Er gaan er een aantal direct naar huis en de rest zwermt uit over de diverse hotels. Voor wij naar het laatste tempelcomplex gaan doen wij een heel kleurrijk kerkhof aan. hier worden er kleine stenen huisjes voor de doden gemaakt. Hoe rijker de overledenen waren des meer pracht en praal. Toen naar een echt toeristisch evenement Chinchen Itza. Dit complex is voor 80 procent gerestaureerd en geld als een van de mooiste. Hier kunnen wij op de muren nog het stucwerk zien. Krijgers slangen, spelers van het balspel, allen zijn duidelijk af te leiden uit al het geen wij zien. Ook hier verteld onze gids weer alle wetenswaardigheden. Het is een prachtig geheel, alleen die souvenier verkopers op het archeologische terrein, zijn ons een doorn in het oog.
Om 12 uur gaan wij op weg naar een plaats om te lunchen, alwaar wij na de lunch de chauffeur bedanken, voor zijn diensten.
Dan op weg naar het vliegveld nog een rit van twee uur. Hier begint het afscheid, 9 mensen gaan naar Nederland, 2 gaan met een andere bus en een boot naar een eiland. De rest blijft op het vasteland. Wij zijn de eerste die worden afgezet in Cancun, bij een vreselijk groot hotel.
Na wat geharrewar belanden wij uiteindelijk op de 5de verdieping op een hele mooie en grootte kamer. Eerst wat drinken, dan eten en daarna naar de kamer even niets doen. Loes even lezen ik een DVD opgezet en achteroverop bed liggen genieten.

De Veertiende dag

Vanmorgen op weg naar een Hacienda even buiten Merida. Even is nog altijd een uur rijden. Op deze Hacienda krijgen wij een rondleing. Eerst door het woongedeelte van het gebouw, de rijkdom druipt er van af. Ook deze Hacienda was groot geworden van de sisal. Wij kregen een demonstratie zoals het werk vroeger gedaan werd. Na een drankje hebben wij de gehele sisal productie van Agave tak tot aan touwkabels mogen aanschouwen. Mexico verzorgt alleen de vezels, maar ten behoeve van het pubiek, hebben zij een productielijn uit europa overgenomen. Over het terrein liep een smalspoor met een totale lengte van drieduizend kilometer. Wij mochten plaats nemen op platte karren, muilezel ervoor en de plantage in. Na een tochtje door de Agave velden, kwamen wij bij ee ondergronds meertje. Dit noemen zij hier een cenote (druipsteengrot) . Wij mochten in het heldere en frisse water van deze grot zwemmen. Van het zwemmen knapte wij lekker op. Na de terugreis door de velden, hebben wij op de haciendqa onze luche genomen. Vanavond de laatste avond. Wij hebben afgesproken gezamenlijk te eten. Gezellige avond geworden. Met naar het leek, een ontroerde reisleidster.

---

De Dertiende dag

Vamorgen in eerste instantie de oude stad van Campeche bezocht.. Dit van oorsprong spaanse fort, heeeft kleurijke huizen. Je kunt zien dat de gevels goed worden onderhouden, maar dat de niet direct zichtbare muren te wensen overlaten. Het fort, met een opervlakte van 4 vierkante kilometer, was gebouwd om de piraten buiten te houden. Natuurlijk ook hier bleven wij weer te lang, maar uiteindelijk dan op weg naar Uxmal. Na een plas pauze weer op weg, tot dat er geconstateerd wordt wij missen er 1. Onze gids bijna in paniek eerst twee keer kijken of zij niet geplaagd werd, toen naar de chauffeur. De persoon stond keurig te wachten. Gids weer blij. Voor wij bij Uxmal aankwamen hebben wij eerst een indiandorpje bezocht, welke meer in de huidige tijd leefden. Armoe troef. Er was een door de overheid gesubsidieeerd schooltje. Terwijl de huizen uit riet en bladeren bestaan en de varkens door de woonkamer lopen. Zagen de kinderen er schoon uit. Wij hadden schriftjes gekocht, welke de gids overhandigde. Heel tegenstrijdig was de aanwezigheid van computers en beamers ter ondersteuning van de lessen. Na dit dorp een andere groepering bezocht, de Menonieten. Deze godsdienstige groepering, is ooit uit noord nederland en Duitsland, via rusland en america, hier terecht gekomen. Zij leven nog heel pricipeel. Alle mannen dragen dezelfde kleding, spijkertuinbroek, een overhemd en witte hoeden. Zij rijden nog met paard en wagen. Wij mochten met een mee naar zijn huis, om ook zijn vrouw en kinderen te ontmoeten. Naast het huis stond gewoon een friese koe. Na een uurtje kwamen wij in Uxmal, het was onderwijl 42 graden geworden, niet bevorderlijk voor de loopsnelheid. Het is een schitterend historisch overzicht met de tempels, het palies en nonnenklooster. Het was onderwijl 15.30 geworden voor wij onze lunch hadden. De gids had een pinata gekocht en gevuld met snoep. Een aantal van ons hebben hun best gedaan om hem stuk te slaan, wat veel hilariteit tot gevolg had. Na onze aankomst in Merida hebben wij niet veel meer gedaan.

---

De Twaalfde dag

Vanmorgen moesten wij om zes uur opstaan, maar het kamermeisje of de gehele staf hadden het verkeerd begrepen of hadden het vanwege de vorige avond anders geimplementeerd. Wij waren op tijd wakker. Maar geen wake up call, daar begonnen zij pas mee om 6.45 uur, de tijd dat wij moesten ontbijten. Het ontbijt was ook niet op tijd, onze reisleidster was not amused. Wij op weg naar de opgravingen van Palenque. Dit zijn de mooiste in Mexico, maar halen het niet bij die van Tikal in Guatamala. Het complex is groot, in de hoogtij dagen zouden er meer dan veertig duizend mensen geleefd hebben, en geeft goed weer hoe de mensen toen geleefd moeten hebben. Wij vonden het jammer, dat al die souvenier verkopers gewoon op het complex rondlopen en dat de restauraties, zo niet autentiek, werden verricht. Detail, als wat de reisleidster allemaal vertelde waar is, was Shakespear's Romeo and Juliet gewoon plagiaat. Dat zei de gids niet, maar is mijn intepretatie. Na de lunch op weg naar Campeche. De eerste twee uur begonnen goed. File bij controle op fruit. File bij controlepost van militairen, op illegalen en als klapstuk, takelwerkzaamheden omdat een vrachtwagen met aanhanger op zijn kant lag. Na nog een controile kwamen wij uiteindelijk bij Golf van Mexico. Het einde van deze dag komt in zicht. Na anderhalf uur, het was al negenen kwamen wij bij het hotel. Spullen naar de kamer en even iets eten en drinken. Wat een slecht hotel, er was nog niet eens 1 biertje per persoon, geen witte wijn en het eten was niet best. Men ging bier halen, kwamen met 1 doos terug. Begreep ik de volgende ochtend. Ook het ontbijt was het niet en toen ik daarna zelfs de koffers moesr halen, omdat zij deze vergeten waren, stond mijn mening over dit hotel vast.

---

De Elfde dag

Vandaag verlaten wij San Cristobal de Las Casas en de bergen en gaan we op weg naar Palenque. Ook al is het maar 180 kilometer, zal het toch een lange dag worden. De haarspeldbocht na haarspeldbocht volgen zich op. Tevens zullen wij vandaag 400 hobbels moeten nemen. U kent ze wel in Nederland hebben wij ze ook, de verkeersrem hobbels. Onderweg bezochten wij eerst de watervallen van Aqua Azul. Wij zijn door de jungle, over een verhard pad gelukkig, naar boven gelopen. Tijdens deze tocht enkele schitterende uitzichten op de waterval. Na het verlaten van dit punt weer op weg. Naar de volgende waterval, die van Misol-Ha. Het spectaculaire hiervan is, dat je achter het vallenda water kunt komen. Wat hele andere foto's tot gevolg heeft. Detail terwijl wij achter het water stonden, werden de hemel sluizen even open gezet. Gelukkig stond er een tent waar wij konden schuilen. Laat in de middag arriveerden wij in Palenque. Na een glaasje, een douche en het avondeten. Zijn wij met een groep opweg gegaan naar het centrale plein van de stad. Vandaag begint om 23 uur onafhankelijkheids dag. Wij zijn nog niet op weg of de hemel sluizen gaan weer open, bij het bereiken van het eerste bushokje zijn wij tot ons vel toe nat. Een gedeelte besluit terug te gaan naar het hotel. De overige schieten een cafe restaurant in, om iets te drinken. Even voor elfen is het droog, wij gaan weer op weg. Net te laat komen wij op het plein, het viva viva Mexico is al geweest, maar het vuurwerk namen wij mee. Laat op de avond keerde wij terug in het hotel, waar wij de natte kleren hebben uitgehangen, welke de volgende ochtend om zes uur,alweer bijna droog waren.

---

De Tiende dag

Vanmorgen zijn we naar twee indianen dorpen geweest, Chamula en San Lorenzo Zinacantan. Deze dorpen liggen een paar kilometer van elkaar maar hebben beide een verschillende interpetatie van het katholieke geloof. Buiten het geloof hebben beide een andere kleurstelling in de kleding.. In het eerste dorp leven de mensen veel meer direct met de natuur de kleurreikse mannen waren de Mayjordomos van het dorp en de politie. Deze Mayordomos zijn de raadsmannen van het dorp, die twee keer per week klaar gaan zitten om vragen te beantwoorden. Er mag in het dorp en zeker de politie en Mayordomos niet gefotografeerd worden, maar ja ook wij zijn al bijna echte toeristen. Op de markt waren twee van deze raadsmannen, samen met een polietagent, geld bij kooplieden aan het ophalen, voor de kerk zei de gids en lachte erbij. Voor wij de kerk in mochten moesten de foto toestellen en camera's worden opgeborgen. In de kerk stonden aan de zij en voorkant de heiligenbeelden, er waren geen banken in het midden. Op de grond lagen dennentakken. De indianen die kwamen bidden of de goden verzoeken om hun ergens mee te helpen, veegde een stukje schoon plaatste daar kaarsen op, velen kaarsen en begonnen met hun rituelen. Wij waren getuige van het uitdrijven van ziekte, middels een kip, welke aan het eind de nek werd omgedraaid. Door alle brandende kaasen was alles zwart van de roet, teevens rook het er erg sterk. Slim zijn ze wel, want als je de kerk uitkomt, kun je ansichtkaarten kopen van alles wat je niet mocht fotograferen! Toen zijn wij koffie gaan drinken en wat schetst onze verbazing, op de eerste etage waren er ruitjes donker gemaakt, zodat je niet.van buiten naar binnen kon kijken, maar waar je zonder flits foto's kon maken van de Mayordomos. Op deterug tocht naar de bus,liepen wij achter eenarremieterig groente stalletje langs en wat zagen wij daar? De koopman met laptop en webcan aan het chatten. Op naar het tweede dorp San Lorenzo Zinacantan wat direct opvalt is hoe schoon het is en hoe beter en verzorgder de mensen er uit zien. De kleuren van de vrouwen zijn helder en schoon. De mode kleur is blauw paars. De commercie heeft hier toegeslagen iedereen mag gefotografeerdd worden, maar heeft wel een prijs. Een paar peso' voor een kind en 2000 peso voor de mayordomos, zeg maar 140 euro. In de kerk moesten de hoeden en petten af en de fototoestellen opgeborgen. Het was er schoon en er stonden banken. Een heel groot verschil. Na de kerk naar een winkel, keuken waar zij het weven lieten zien en in de keuken kregen wij vers gemaakte tortilla's met diverse vullingen. Ze waren erg lekker, tevens kpnden wij sterke drank proeven ook erg lekker, maar de naam is mij ontschoten. De rest van de dag waren wij vrij en hebben wij san christobal doorgebracht. Afgesloten met een gezellige en goede maaltijd met een man of 15.

---