De Tiende dag

Vanmorgen zijn we naar twee indianen dorpen geweest, Chamula en San Lorenzo Zinacantan. Deze dorpen liggen een paar kilometer van elkaar maar hebben beide een verschillende interpetatie van het katholieke geloof. Buiten het geloof hebben beide een andere kleurstelling in de kleding.. In het eerste dorp leven de mensen veel meer direct met de natuur de kleurreikse mannen waren de Mayjordomos van het dorp en de politie. Deze Mayordomos zijn de raadsmannen van het dorp, die twee keer per week klaar gaan zitten om vragen te beantwoorden. Er mag in het dorp en zeker de politie en Mayordomos niet gefotografeerd worden, maar ja ook wij zijn al bijna echte toeristen. Op de markt waren twee van deze raadsmannen, samen met een polietagent, geld bij kooplieden aan het ophalen, voor de kerk zei de gids en lachte erbij. Voor wij de kerk in mochten moesten de foto toestellen en camera's worden opgeborgen. In de kerk stonden aan de zij en voorkant de heiligenbeelden, er waren geen banken in het midden. Op de grond lagen dennentakken. De indianen die kwamen bidden of de goden verzoeken om hun ergens mee te helpen, veegde een stukje schoon plaatste daar kaarsen op, velen kaarsen en begonnen met hun rituelen. Wij waren getuige van het uitdrijven van ziekte, middels een kip, welke aan het eind de nek werd omgedraaid. Door alle brandende kaasen was alles zwart van de roet, teevens rook het er erg sterk. Slim zijn ze wel, want als je de kerk uitkomt, kun je ansichtkaarten kopen van alles wat je niet mocht fotograferen! Toen zijn wij koffie gaan drinken en wat schetst onze verbazing, op de eerste etage waren er ruitjes donker gemaakt, zodat je niet.van buiten naar binnen kon kijken, maar waar je zonder flits foto's kon maken van de Mayordomos. Op deterug tocht naar de bus,liepen wij achter eenarremieterig groente stalletje langs en wat zagen wij daar? De koopman met laptop en webcan aan het chatten. Op naar het tweede dorp San Lorenzo Zinacantan wat direct opvalt is hoe schoon het is en hoe beter en verzorgder de mensen er uit zien. De kleuren van de vrouwen zijn helder en schoon. De mode kleur is blauw paars. De commercie heeft hier toegeslagen iedereen mag gefotografeerdd worden, maar heeft wel een prijs. Een paar peso' voor een kind en 2000 peso voor de mayordomos, zeg maar 140 euro. In de kerk moesten de hoeden en petten af en de fototoestellen opgeborgen. Het was er schoon en er stonden banken. Een heel groot verschil. Na de kerk naar een winkel, keuken waar zij het weven lieten zien en in de keuken kregen wij vers gemaakte tortilla's met diverse vullingen. Ze waren erg lekker, tevens kpnden wij sterke drank proeven ook erg lekker, maar de naam is mij ontschoten. De rest van de dag waren wij vrij en hebben wij san christobal doorgebracht. Afgesloten met een gezellige en goede maaltijd met een man of 15.

---