De Zesde dag

Vandag een reisdag. wij verlaten Rio Dulce om kwart voor acht en gaan op weg naar Antiqua een driehonderd kilometer verder. Wij dachten een paar uurtjes en dan zijn wij er. Tegen vieren waren wij er. In het begin ging het redelijk alleen veel vrachtverkeer. Na een korte onderbreking, om echt verse annanas te eten, kwamen wij bij het begin van de bergen. Vandaag ook nog eens van zee niveau naar vijftienhonderd meter hoogte. Toen ging het niet zo snel meer, tweebaans weg, vrachtverkeer en het stijgen en dalen remde erg af. Ook moesten wij Guatamala City voorbij. op de rondweg had je uitzicht op de stad . De krottenwijken tegen de hellingen op met op de achtergrond flatgebouwen maken een trieste indruk. Met het verhaal van de gids erbij, maakt de stad zelfs van die afstand een beangstigende indruk. De chaos op de weg, waar niemand zich aan regels schijnt te houden, is ook niet bevorderlijk voor onze voortgang. Ik krijg steeds meer ontzag voor onze chauffeur. Uiteindelijk bereiken wij Antiqua, een stad gesticht door de spanjaarden, met de huisjes in de bekende spaanse stijl. Het is jammer dat het niet beter onderhouden wordt. Bij een van de laatste aardbevingen zijn er vele kerken ingestort, er is geen geld om ze opnieuw op te bouwen, dus ruines midden in de stad. Wat opvalt is dat de beelden in de kerken kleding aanhebben. niet alleen de geschilderde maar ook stoffen. Na een drankje op het centrale plein werden wij verrast met een voorstelling van volksdansen uit de streek en omliggende landen. Ontzettend mooi, maar fel gekleurde kleding. Toen zijn wij ons op gaan maken voor de avond

De vijfde dag

Vandaag al weer erg warm, temperaturen tussen 40 en 45 graden, dus lekker zweterig. Wij maken lange dagen meestal op om 6.30 uur op en soms nog vroeger. Het is een leuke en zeer diverse groep. Er is een stel bij van over de zeventig, maar nog erg fit. De vrouw drinkt, net als de jongere, het bier direct uit de fles. Wij gingen vandaag naar rio dulce, een plaatsje aan het meer van Izabal. Vanuit het meer stroomt de rivier naar de zee, afstand 50 kilometer. Wij gingen met drie bootjes de rivier af. Met zo een snelheid van 40 tot 50 km per uur. Wohw. Onderweg zagen we mangrove waarin sprinkhanen leefde die wel een cm of 10 groot waren. Langs de kant indianen huisjes, waar mensen met 5 tot 8 kinderen leven in 1 kamer. Zij slapen in hangmatten en leven van de natuur. De kinderen gaan ook niet school.. Een jongetje kwam bij ons met een mannetjes kreeft. Wij mochten hier foto's van maken als hij snoep kreeg. Onderweg heerlijk gegeteb in een restaurant aan en boven het water.. Toen wij de zee bereikte lag daar Livoingstone, hier zijn niet alleen de eerste Tazan films opgenomen, maar in tevens een enclave van gevluchte zwarte slaven en reggea aanhangers. Na het aanleggen werden wij verrast met een stukje inlandse muziek.. Na een bezoek aan het stadje met een enorme snelheid terug naar het meer. Alwaar wij afgezet werden bij ond hotel, waar de koffers al op ons stonden te wachten.

---

Vervolg vierde dag

Na onze thuiskomst in het hotel van de gids vernomen waar internet cafe was. Er naar toe 35 euro cent per half uur. Schande wat een prijs. Daarna even dollars wisselen en direct stiekum bank bekijken. Deur open detectiepoort en vent met geweer. Ik weet niet of het automatisch of half automatisch was. Daarna drie mooie dames, ik maak duidelijk wat ik wil op zijn guatalamaans, zij vragen om mijn paspoort. Ik geef mijn ing pas zij noteren Wereldpas, Th.A. Hoenderdos, ik zeg hollanda zij nemen over en ik mag het geld gaan wisselen bij een andere balie. Drie man aan de balie om te helpen twee man hierachter met kladblok en daar achter 1 vrouw. Ik kreeg mijn geld, wil naar buiten lopen, stapt de bewaker naar voren... Om de deur te openen. Op ons verzoek had Vicky, onze gids, voor de hele groep een tafel gereserveerd. Een uur voor wij op weg wilden gaan, gingen de hemelsluizen open. Schitterend om te zien met donder en bliksem, maar een beetje lastig om naar restaurant toe te gaan. Toen het een beetje droog leek te worden wij met 5 man op stap. Na 100 meter begon het weer, er stopte een taxi wij erin. Wat bleek hjet restaurant ligt op een eiland en de weg voor de brug stond onder water geluk gehad dus. Het uitzicht over het was er niet, er zijn niet genoeg lantaarnpalen om enigszins iets te kunnen laten zien. Nadat wij thuis waren in het hotel brak er weer een bui los, wij zullen vandaag zien wat deze buien met het wegdek gedaan hebben.

De vierde dag

Om 4.30 eruit onbijten en om 6 uur onderweg naar Tikal. Onderweg de eerste cowboys gezien gewoon met koeien op de openbareweg. Om 8 uur in het park, al is dat een oneerbiedige aanduiding. Er is een inlandse engels srekende gids bij. Jungle in, buiten de paden is het echt jungle. Het is niet de stilte. Dieren maken lawaai. Maar de overweldigende vershillende groene kleurenn de diiversiteit in bomen en hun hoogtes sleuren je terug in de tijd. Je ziet Toekans, Neusberenn, brulapen, Tarentula's en vertschillende soorten mieren. Mieren rood, zwart en allemaal bezig. Dan komen we bij het eerste grote plein. Waar wij een tempel zien, rijkeluis woningen priesterwoningen. Eigenlijk is dit niet te begrijpen. Ik denk dat de foto's die ik later zal toevoegen niet de sfeer en de imposantheid kunnen weergeven maar je voelt je klein tussen deze gebouwen. Na de pauze weer de jungle in en als je oplet zie je dat het pad blijft stijgen. Dan komen wij aan de zijkant van tempel nummer 1 de hoogst nogbekliimbare. Een houten trap gaat verder omhoog. Op de trap met stront, naderhand zien wij dat dit van de brulapen is die hierboven in de toppen der bomen wonen. Komen wij bij top. Je kijkt, over de bomen met hier en daart een top van een tempel, uit over honderden vierkante kilometers jungle. Echt groot voel jje je dan niet meer. Wij vonden het GRANDIOOS en dan ook nog zo geschreven. Nadat wij verder gegaan waren hebben wij nog het plein van de 7 tempels bezocht en de steilste tempel. Deze laatste, 57 meter hoog, is nog door een aantal beklommen, zowel naar boven als naar beneden met het gezicht naar de rotswand. Boven een randje van maximaal 1 meter en geen railing. Hierna voldaan door de jungle terug naar de ingang. Als uw het interesseerd, gevoels temperatuur 40graden en hogerm WEERGALOOS

De derde dag

Het begint een gewoonte te worden 6.30 uur opstaan. Vandaag door Belize naar Guatamala. Voor de grens allerlei instructies, gids met alle pasporten naar douane. Stempels halen op visum Mexico. 50 meter verder ontsmetten bus. Weer 150 meter grens Belize. Allemaal eruit met eigen bagage, in de rij man komt koffer halen en zety em. 20 meter verder weer neer. Stempel in paspoort koffer pakken en Belize in Wat op valt is de armoede, de mensen zullen dat waarschijlijk niet niet realiseren. Maar wat hebben wij het goed. Vlak voor Xunantunich dan plotseling een eet gelegenheid die groot, nieuw en schoon is. Na het eten naar de archeologisch plek. Tempel complex en paleis, .schitterend, imposant en toch maar 45 meter hoog. Bloedheet zeer vochtig en een stijle weg er naar toe. Op de terug weg een tropische regenbui maar wij waren toch al nat. Na dit bezoek Belize uit. Is 10 keer moeilijker dan erin en Guatamala in. Wat een makkie was. Bus in en op weg naar Flores over een zeer slechte weg, waar onze chauffeur liet zien hoe het moest. Vanavond vroeg naar bed was redelijk vermoeiende dag.

---

De tweede dag

6.30 uur belde de wake up dienst. Dat is nog eens uitslapen wij begrijpen nu dat dit een redelijke tijd is. Na het ontbijt richting Tumlun drie uur rijden. Met een gemiddelde snelheid van een kilometer 50. Tumlun was de laatste stad die door de spanjaarden werd ingenomen. Was waarschijnlijk' slecht te bereiken door het mangrove achterland. Hier hebben wij de eerste keer het strand en de zee gezien aan deze kant van de atlantisch oceaan. Ziet er blauw groen en heel helder uit. Er was een demonstratie van De Vliegers van Papankla. Na de lunch naar Chemutal. Lange rechte weg, echt recht. Om een uur of vijf bij het hotel, even opknappen en toen naar een Maya museum. Hier een overzicht van de tijd en wat extremen van de Mayas. Na het eten en een afzakkertje om 11 uur te bed.
---

De eerste dag

Om 9.15 uur op weg naar Schiphol. Gelukkig rekening gehouden met een file. Zowel bij Badhoevedorp als bij de incheck balie konden wij gewoon achteraan aansluiten. Dit werd een normale bezoigheid vandaag,met als klapstuk het vliegveld van Cancun. Vooraan biij de paspoort controle en visum stempelen, dan als een van de laatste je koffers op de band te zien verschijnen. Dan tweehonderd meter tot de bagage controlen en ook hier waren wij de gelukkige alle koffers en tassen moesten open. Wij waren de laatste in de bus. Over weldigend entree dus. Aardige reisleidster om te zien. Om 6 uur in het hotel. Koffer op de kamer en terras bij hotel wat drinken. Hier kwamen watb andere bijzitten wat gezellig werd. Om 9 uur naar bed. Dat was 4 uur nederlandse tijd.
---