Na de Vijftiende dag

Het hotel is groot, schoon overvol met Amerikanen, Canadezen, Mexicanen en Engelsen. Wat ons in de eerste twee weken wel eens opviel, was het niet hebben van kennis van enige buitenlandse taal en het toch wel lage services peil. Al kan dit laatste gelegen hebben aan de weersomstandigheden, heet en vochtig. Hier in dit hotel draait alles om de gasten, als je ook maar 1 zoekende blijk werpt staat er een engels sprekende gastheer of gastvrouw naast je. Met de vraag kunnen wij u ergens mee helpen en het is hier toch ook heet. Lig je bij het zwembad komen zij geregeld informeren of je soms iets wilt drinken. En glimlachen, heerlijk, een beetje terug glimlachen, hier en daar een fooitje geven en je voelt je god in Frankrijk. Of misschien nog beter vakantieganger in Mexico. Wat ook opvalt is dat zij niet lopen te drammen. Voorbeeld: Wij in de middag een blokje om lopen, leek ons een goed idee, komen langs een soort van binnenlandse touroperator, komen naar buiten om iets te slijten, raken even aan de praat, vertel dat wij net 15 dagen hebben rondgetrokken. Vroegen zij of wij hadden genoten en lieten ons met rust. Twee dagen later liepen wij er weer langs steken zij alleen hun hand op. Heerlijk.
Jullie begrijpen wel het is hier zalig, zeker om uit te rusten en bruin te worden, tenminste Loes bruin en ik rood, maar dat is gewoon. Het is nu dinsdag even na 12 uur, ik ben de zon even ontvlucht. Mochten er geen bijzondere dingen meer gebeuren dan zal ik deze week niets meer plaatsen op deze side. Na mijn terugkomst zal ik hem verder completeren en voorzien van foto`s.